İçeriğe geç

Kategori: Müzik

Çıkış üzerine

Düzlük, dip, dip, dip, sorgulama, suçlanma, dip, düzlük, dip, eğlenme, dip, suçlanma, dip… Sonra gelen “Eaaah yeter be!” ve çıkış.

E kuzum, nasıl bu noktaya gelecekti insan bu loop’larda bi’ break olmasaydı?

Yorum Bırak

Kaybolmak üzerine

Belki kaos bir kaybolmadır. İç kaos, toplumsal olanı değil. Doğrunun, yanlışın belirsizliği. Belki de düzen kaybolmadır, olamaz mı? Sorgulamadığın kurallara aidiyet, içinde kendini bırakıp yüzme…

Bize ne ki? İnsan kaybolur işte.

Selam, ben insan.

Yorum Bırak

Kopmak üzerine

Bu defa soru girişi yapmıyorum. Dahası bu defa giriş yapmıyorum. Hadi bakalım. Bir Ruşen Çakır, iki ben: Başlığı anlatımdan önce belirleyenler. O zaman ilerliyoruz…

Yorum Bırak

Kalabalıktan.

Ben uyurken ve kitap okurken müzik dinleyemem. Uyurken zaten müzik dikkatim uyku tadımı kaçırır. Dahası ani ses değişimleri, yükselişleri sıçratır. Bu da uyku olmaz. Kitabı da zevk için okuyorken dikkat toplamakta zaten zorlanan insan olarak müziğe de dikkat payı veremem.

Ama bugün az farklı oldu.

Yorum Bırak

Yine insan üzerine

Bir gerçeği birden fazla yerde ve aynı dönemde tekrarlı olarak görünce bunu bir nevi işaret olarak alıyorum. Tabii alırım, neden almayayım? Evren (hıhım) diyor ki bana “Gamze anladın mı artık? E bi’ zahmet…”

Yorum Bırak

Uyanış üzerine

O noktaya gelince her şey normalleşiyor. Normallik biraz sıradan, önemsiz, boş. Her şey boş zaten, hemen hiçbir şey tutunulacak nitelikte değil. Bu yüzden normalleşmemeliydi ya da öyle normalleşmeliydi ki uyanmak yine de görünmemeliydi seçenek diye.

Ama devam etmek de normalleşiyor.

Yorum Bırak

Pintilik hoş değil

Spotify’ı çok kullanıyorum. Cılkını çıkartıyor muyum? Yoo, cılk nedir bilmiyorum bu konuda da bayağı iyi kullanıyorum. İşte, evde, yolda… Arabamda radyo dinlemeyeli ne kadar uzun zaman oldu bilmem, zaten pek dinlemedim radyoyu çünkü önceden kendi mp3’lerim vardı, şimdi de Spotify. Eh yeni tanımalar için Spotify zaten çok iyi bir şey, benim keşifçi dönemlerimde olsa daha da iyi derdim ama şimdi bile neler neler sunuyor önüme. Bildiklerimi de aklıma geldikçe arıyor buluyorum. Ama…

Yorum Bırak

İsyan – hak etme.

Kendini suçlamayan insan olmak isterdim. Bende “haklılık şeması” var dendi ufak test sonucunda. O kadar ufaktı ki test, çok da ciddiye alacağımız gibi değildi ama duyar duymaz dedim, doğru. Çünkü ben haklıyım hep. Güldük. O şemaya göre narsizm de var oluyor biraz, söylenene göre (uzmanlar reddedebilir). Anlaşmaz, uzlaşmaz insan diyorlar. Öyle değilim ama ben. Daha doğrusu, ikna olmam ama kabul ederim çok işi. Mecburiyet bu, iş neticede. Bana ne? Ama duygual konularda başka. Kendimi bambaşka boyuttan sorumlu sayıyorum. Haklılık mı? Haklıyım. Ama…

Yorum Bırak

Kontrol

Şimdilerde çok popüler bir tabir var: “control freak”. Çok kişiye takıntılarından ya da evhamlarından ötürü söyleniyor. Tam anlamı nedir, nasıl bir şeydir ben de bilmiyorum doğrusu, ilgilenmiyorum da. Psikologlara bırakıyorum yine. Ama bir kontrol var bizde, bizden içeride. Hayata dair. Ona baksak biraz?

Yorum Bırak

Tutkunluk

“I said ‘Kiss me, you’re beautiful.
These are truly the last days.’
You grabbbed my hand and we fell into it –
Like a daydream or a fever.”

2 Yorum