İçeriğe geç

Narsimelus'tan Yazılar

5

“Naapıyorsun?!” diyorum kendime habire. Ne edersem edeyim. Hepsi buna varıyor. Ama hiçbir şey yapmayıp, hiçbir şey hissetmeyip, hiçbir şey yaşamamış gibi her şeyi unutup düz devam etmek… Bunu nasıl yapabiliyorum ben?

Yorum Bırak

4

Çok az kişi, çok az şeyi biliyor. Ama bildikleri doğru, bana bakınca gördükleri de. Diyorlar ki yanlış bu, böyle olmamalı. Sen yanlış yapıyorsun kendin için. Haklı olmalılar diyorum, neticeye bakınca mutlu değilim. Biri uzman zaten, bana çözüm yolunu çıkartalım diye kendim iletemişim. Bozuk diyorsa bozuktur.

Ama öyle mi ki?

Yorum Bırak

3

Akşam üzeri güzelliğinde arabama giderken yanımdakine dedim ki şimdi çimlere uzansam. Hafif esinti olsa… Ağaç tam üstümde değil de az ileride görüşüme girse dalları sallanırken. Ben de böyle gökyüzünü izlesem… Yatsam öylece, yapmadım yıllardır hiç. Bomboş alan, uçsuz gibi gelen… Gökyüzü bugün o kadar temiz mavi değil, ama tertemiz olsa, canlı…

Yorum Bırak

Özgürlük üzerine

Kim, ne kadar özgür bilemiyorum. Toplumsal standartlara uygunluğu alttan alta arayınca özgürlük herhalde olmuyor insanda. Bir yandan otoriteye (toplumsal yargılar da bunlardan) kendine hakim olamadan karşı çıkarken bir yandan da bazısını hayatında arayınca özgürlük zaten gelemiyor. Ama belki de özgürlük bunlarla alakalı değil, hı?

Yorum Bırak

Yine insan üzerine

Bir gerçeği birden fazla yerde ve aynı dönemde tekrarlı olarak görünce bunu bir nevi işaret olarak alıyorum. Tabii alırım, neden almayayım? Evren (hıhım) diyor ki bana “Gamze anladın mı artık? E bi’ zahmet…”

Yorum Bırak

Soru

Her şeyi aşıyorsun, önüne bakıyorsun. Mad Men’deki Don Draper gibi sürekli bi’ “Move forward” halindesin ve aslında biraz kendini daha rahat hissediyorsun, kurtulmuş gibi. Ama bazen arada, en beklemediğin anda o geliyor, yerleşiyor, içini kemiriyor. Bağırıyor kafanın içinde şöyle:

Neden?

Yorum Bırak

2

Eskişehir yolunun Kızılay yönünde giderken sağdan yol Çukurambar’a doğru ayrılıyor, aşağı iniliyor (çukur…). Her gün iki defa gidiyorum oradan en az, öğlen ve akşam üzeri. Hemen her gün aynı saatlerde gidiyorum ya, o yolda bi’ kadın görüyorum ara ara. Yokuşu çıkıyor o da, benim tersim yönünde gidiyor.

Yorum Bırak

1

Başlık ve giriş zorluğu çekiyorum bazı zaman. Neden ben de sayılarla bölüm yapmıyorum ki her yazı için? Eğer başlığım gelirse gelir zaten, değil mi? Tamam. O zaman gelsin 1.

Yorum Bırak

Uyanış üzerine

O noktaya gelince her şey normalleşiyor. Normallik biraz sıradan, önemsiz, boş. Her şey boş zaten, hemen hiçbir şey tutunulacak nitelikte değil. Bu yüzden normalleşmemeliydi ya da öyle normalleşmeliydi ki uyanmak yine de görünmemeliydi seçenek diye.

Ama devam etmek de normalleşiyor.

Yorum Bırak